ว่านสบู่เลือดเถา

ลักษณะ

มีอยู่ด้วยกัน 2 ชนิด คือ 1. ชนิดตัวเมีย ลักษณะหัวกลมเหมือนหัวบักบก ต้นเป็นเถาสีเขียวอมแดงเรื่อๆ ใบคล้ายใบตำลึงแต่สั้นกว่า หลังใบไม่มีสีแดง เมื่อเด็ดก้านขาดจะมียางเป็นสีส้มอ่อนๆ 2.ชนิดตัวผู้ ลักษณะหัวยาวเหมือนมันสำปะหลัง และกลมก็มี จะสังเกตได้จากใบจะมีเส้นใบทั้งหน้าและหลังใบเป็นสีแดง เมื่อเด็ดใบก้านเถาหรือรากจะมียางสีแดงเหมือนเลือดออกมา จึงจะเป็นว่านเลือดตัวผู้ที่แท้จริง

ประโยชน์

ใช้ได้ทั้งใบ ก้านใบ รากและหัวกินเป็นคงกระพันชาตรีชั้น 1 ที่นิยมกันมานักหนาตั้งแต่สมัยโบร่ำโบราณอาจารย์ที่ขมังเวทย์นิยมเองยางมาสักเข้าตัว จะคงกระพันชาตรีอยู่ได้เป็นเดือน ๆ มีรสขมน้อยๆ เหมือนกินสะเดาอร่อยดี พอกินตองจะรู้สึกซ่าตามตัว แต่ไม่คัน

การปลูก

ใช้หัวปลุกว่านในดินร่วนๆ ปนทราย หรือใช้ทับเถาจนรากงอกแล้ว จึงแยกปลูกควรลงดินหรือกระถางใหญ่หน่อยจะได้หัวยาว ก่อนรดน้ำเสกด้วยคาถา “นะโมพุทธายะ” 3 จบ รดแต่พอเปียกทั่วเท่านั้น

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องที่ต้องการถูกทำเครื่องหมาย *